ΣτΕ 1039/2025: Υποχρέωση σαφούς θέσης από τη Διοίκηση

Υποχρέωση της Διοίκησης να αποσαφηνίσει το νομικό καθεστώς ακινήτων – Σημαντική απόφαση του ΣτΕ 1039/2025

Η πρόσφατη απόφαση 1039/2025 του Ε΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας αναδεικνύει την κρίσιμη σημασία της αρχής της χρηστής διοίκησης και της ανάγκης αποκατάστασης της έννομης τάξης σε περιπτώσεις όπου παραμένει επί μακρόν ασαφές το νομικό καθεστώς συγκεκριμένων περιοχών. Η υπόθεση φέρνει στο προσκήνιο ζητήματα που άπτονται της διοικητικής σιωπής, των αλληλοεπικαλυπτόμενων διοικητικών πράξεων και της υποχρέωσης της Πολιτείας να παρέχει σαφείς απαντήσεις στους πολίτες.

Με την απόφαση 1039/2025, το Ε΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας αναδεικνύει τη σημασία της αρχής της χρηστής διοίκησης στην αποκατάσταση της έννομης τάξης σε περιπτώσεις παρατεταμένης αβεβαιότητας γύρω από το νομικό καθεστώς περιοχών, ιδίως όπου επικαλύπτονται αρμοδιότητες και αντικρουόμενες πράξεις της Διοίκησης.

Η υπόθεση αφορά ακίνητα στον Άγιο Στέφανο Αττικής, τα οποία είχαν περιληφθεί σε έκταση 550 στρεμμάτων που κηρύχθηκε αναδασωτέα το 1982, παρά το ότι –κατά τους προσφεύγοντες– βρίσκονται εντός του οικισμού προ του 1923. Παρά την πληθώρα τεχνικών και νομικών στοιχείων που κατατέθηκαν με την αίτηση των πολιτών το 2018, η Διοίκηση δεν εξέδωσε ρητή απόφαση, οδηγώντας σε σιωπηρή απόρριψη.

Παράλειψη νόμιμης ενέργειας και παραπομπή σε επταμελή σύνθεση

Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι, ενόψει της πολυετούς μη εφαρμογής των άρθρων 23 και 24 του ν. 3889/2010 στην εν λόγω περιοχή και της συνακόλουθης σύγχυσης που έχει δημιουργηθεί (μεταξύ πολεοδομικών αδειών, πράξεων αναδάσωσης και ερμηνειών των υπηρεσιών), η Διοίκηση είχε υποχρέωση να επιληφθεί του αιτήματος και να εκδώσει ρητή, αιτιολογημένη απόφαση.

Η σιωπή της Διοίκησης συνιστά, σύμφωνα με το άρθρο 45 παρ. 4 του π.δ. 18/1989, παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας. Εντούτοις, λόγω της σοβαρότητας των νομικών ζητημάτων που τίθενται, η υπόθεση παραπέμφθηκε στην επταμελή σύνθεση του Τμήματος, με δικάσιμο την 1η Οκτωβρίου 2025.

Η απόφαση αποκτά ευρύτερη σημασία, καθώς θέτει το πλαίσιο εντός του οποίου η Διοίκηση οφείλει να ενεργεί δραστικά και εγκαίρως, όταν η απραξία της δημιουργεί αδικαιολόγητη σύγχυση για τους διοικούμενους.

Πηγή: dasarxeio com