Κάποιος συμπολίτης, με ρώτησε τι εννοούσα στην ευχαριστήρια Εγκύκλιό μου που διαβάστηκε στους Ναούς μας και κάπου ανέφερα: “…παρόλη την οικονομική δραστηριότητα που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην πόλη μας, υπάρχουν οικογένειες και πρόσωπα που δυσκολεύονται πολύ, αλλά από αξιοπρέπεια δεν το ομολογούν (Διαβάστε την ευχαριστήρια Εγκύκλιο εδώ)
Θεωρώ υποχρέωσή μου να εξηγηθώ.
Γύρω μας, αναδύεται ένας ταραγμένος και ραγδαία μεταβαλλόμενος πολυπολικός κόσμος, ο οποίος σπαράσσεται και απειλείται από πολυδιάστατες κρίσεις. Για τον τόπο μας, έχει καταναλωθεί ποταμό ομιλιών, ανακοινώσεων και δημοσιευμάτων από ηγέτες δυτικών χωρών και κυβερνητικούς αξιωματούχους, αλλά και επιχειρηματικούς και επενδυτικούς ομίλους, για την “θεωρητικά τεράστια, μοναδική και πρωτοφανή προοπτική ανάδειξης της Αλεξανδρούπολης σε σύγχρονο γεωπολιτικό και γεωοικονομικό κόμβο, με στρατηγική παγκόσμια αξία και ρόλο”.
Αυτή η γεωστρατηγική σημασία της πόλης μας, η οποία λεκτικά έχει μετατραπεί σε ζωτικό κόμβο της Δύσης, παρέχοντας κρίσιμη ενεργειακή ασφάλεια στην ΝΑ Ευρώπη και όχι μόνο, καθώς και η μεταμόρφωσή της στο πιο σημαντικό μεταφορικό – ενεργειακό hub της Αν. Μεσογείου, έχει επικοινωνιακά προβληθεί με κάθε δυνατό τρόπο.
Ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, στην έναρξη υλοποίησης της νέας Μονάδας Ηλεκτροπαραγωγής, με καύσιμο φυσικό αέριο στην Αλεξανδρούπολη, στις 15 Ιανουαρίου 2024, τόνισε ότι τόνισε το σημαντικό ρόλο που παίζει η περιοχή μας “στη βελτίωση της ασφάλειας ενεργειακού εφοδιασμού της χώρας και της ευρύτερης περιοχής της ΝΑ Ευρώπης”.
Τα ίδια διθυραμβικά σχόλια για την Αλεξανδρούπολη, ακούστηκαν και στην τελετή για την έναρξη υλοποίησης του έργου του τερματικού σταθμού του Ανεξάρτητου Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΑΣΦΑ) Αλεξανδρούπολης, παρουσία του Πρωθυπουργού, αλλά και πολλών ξένων ηγετών.
Επίσης, σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η κινητικότητα σε διπλωματικό επιχειρηματικό επίπεδο για την αναβίωση του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης. Τα αποτελέσματα μιας πολύμηνης ενεργειακής διπλωματίας μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, επικυρώθηκαν μεταξύ των χωρών μας, με την υπογραφή δύο διακρατικών συμφωνιών.
Στην ανάπτυξη της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας που θα ανοίξει μια μεγάλη αγορά για την Ελλάδα, προχώρησε ο Όμιλος Κοπελούζου, με σκοπό την υλοποίηση του επόμενου σταδίου για την ωρίμανση πιλοτικού έργου στην Αλεξανδρούπολη. Γεγονός που δικαίως εγείρει τεράστιο σκεπτικισμό την τοπική κοινωνία μας.
Η Αλεξανδρούπολη, σε οραματικό επίπεδο, εξελίσσεται σε ένα σύνθετο γεωπολιτικό κόμβο, σε ένα σημείο αναφορά για την άμυνα, την ενεργειακή ασφάλεια, την επιχειρηματικότητα και το εμπόριο στα Βαλκάνια, στην Αν. Ευρώπη και τη Μεσόγειο.
Όμως, μέχρι σήμερα, αυτές οι επενδυτικές – επιχειρηματικές ασκήσεις και πρακτικές, στην ευρύτερη περιοχή της Αλεξανδρούπολης, προσωπικά εκτιμώ ότι δεν άφησαν θετικό αναπτυξιακό αποτύπωμα στην τοπική οικονομία. Το ΑΕΠ της δεν αυξήθηκε ουσιαστικά. Η δημογραφική ανασυγκρότησή της δεν έχει προχωρήσει. Το brain drain. σε αντίθεση με άλλες περιοχές, συνεχίζεται ακάθεκτα.
Και το ουσιαστικότερο, η κοινωνία των Αλεξανδρουπολιτών, δεν απολαμβάνει μετρήσιμους και ορατούς καρπούς από την Εταιρική Ευθύνη των επιχειρηματικών ομίλων. Δεν βλέπουμε τις επιχειρήσεις να ανελίσσονται σε οντότητες, άρρηκτα συνδεδεμένες με το κοινωνικό σύνολο μέσα στο οποίο δραστηριοποιούνται, επηρεάζοντας και επηρεαζόμενες από τα δεδομένα της Αλεξανδρούπολης.
Δεν βλέπουμε να αναγνωρίζουν την ευθύνη που τους αναλογεί απέναντι στην κοινωνία και το περιβάλλον. Να σέβονται δηλαδή, τις αρχές και τις αξίες που χαρακτηρίζουν τον πολιτισμό μας, τον σεβασμό προς τον άνθρωπο – την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την παροχή ίσων ευκαιριών, τον σεβασμό στο περιβάλλον και την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής του συνόλου της κοινωνίας της πόλεως.
Ιδιαίτερα, τα φτωχά στρώματα της περιοχής μας, οι ενδεείς, οι ηλικιωμένοι και οι ευαίσθητες κοινωνικοοικονομικές τάξεις, δεν απολαμβάνουν κανένα καρπό των επιχειρηματικών πρωτοβουλιών και επιτυχιών των παραπάνω επενδυτικών – επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Οι οποίες, δυστυχώς, δεν ενδιαφέρονται να συμβάλουν στη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, τις προκαλούν απροκάλυπτα και θα τις βρουν μπροστά τους.
Η τοπική κοινωνία σηκώνει “το ψύχος και τον καύσωνα”, χωρίς να απολαμβάνει κανένα προνόμιο και βλέπουμε να “περνάει μέσα από τα χέρια μας ένα ποτάμι, χωρίς να μένει στα δάχτυλά μας ούτε σταγόνα”!
Αυτά ως κατ’ αρχήν επεξήγηση της ευχαριστηρίου Εγκυκλίου μου.
† Ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος
