Ο Γιάννης Βαβίας, Πρόεδρος της ΑΧΕΠΑ – AHEPA (American Hellenic Educational and Progressive Association) στην Αλεξανδρούπολη (HJ21), μίλησε στο evrospost.gr για το έργο του ΑΧΕΠΑ, τις προοπτικές ανάπτυξης της περιοχής μας και τρόπους για περαιτέρω εξέλιξη.
Κε. Βαβία πείτε μας δυο λόγια για την ΑΧΕΠΑ.
Η ΑΧΕΠΑ είναι μία οργάνωση, η οποία ιδρύθηκε το 1922 στην Αμερική. Όταν είδαν οι Έλληνες ομογενείς έξω από κάποια καταστήματα να αναγράφεται «δεν επιτρέπονται οι μαύροι, οι σκύλοι και οι Έλληνες», τότε αναγκάστηκαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να αντιπαρέλθουν σε αυτόν τον ρατσισμό που υπήρχε στις ΗΠΑ. Η οργάνωση μετράει 100 χρόνια ζωής στην Αμερική και έχει επεκταθεί σε όλο τον κόσμο. Είναι μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ), που σημαίνει ότι όλα τα έσοδα της είναι από δωρεές και συνδρομές. Στην Ελλάδα, έχουμε το νοσοκομεία ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη και τον Ευαγγελισμό στην Αθήνα. Μάλιστα, ο Ευαγγελισμός διαθέτει μία πλούσια βιβλιοθήκη, η οποία έχει χρηματοδοτηθεί από τις εισφορές και τις συνδρομές των ΑΧΕΠΑ. Κατά καιρούς, κάνουμε δωρεές με αναλώσιμα υλικά σε νοσοκομεία. Για παράδειγμα, εδώ στο νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, έχουμε στείλει δύο φορές containers από την Αμερική για ενίσχυση.
Για το Μουσείο των ΑΧΕΠΑ στην Αλεξανδρούπολη τί έχετε να πείτε;
Τώρα τελευταία φτιάξαμε στην Αλεξανδρούπολη, το Μουσείο βοήθειας των ΑΧΕΠΑ στην Ελλάδα. Είναι το παλιό «ΠΙΚΠΑ», το κτίριο του οποίου ήρθε από τον Καναδά, δωρεά από τους ΑΧΕΠΑ το 1946, για να βοηθήσουν την Ελλάδα. Υπήρχαν σε όλη την Ελλάδα, όμως το μόνο που διατηρήθηκε ήταν εδώ στην Αλεξανδρούπολη. Μας το παραχώρησε ο Δήμος Αλεξανδρούπολης και τον ευχαριστούμε πολύ. Το επισκευάσαμε με δικές μας δαπάνες. Μόνο στην επισκευή του εξωτερικού χώρου συνέβαλε ο Δήμος. Όλα τα υπόλοιπα είναι από εμάς, τους ΑΧΕΠΑ. Το κτίριο είναι διατηρητέο και είναι γνωστό στην πόλη, έχει μία ιστορία.
Πρόσφατα είχαμε το σεισμό στην Τουρκία. Υπήρξε κάποια βοήθεια από εσάς και το ΑΧΕΠΑ προς τους σεισμόπληκτους;
Είδαμε τα γεγονότα του σεισμού της Τουρκίας και συγκεντρώσαμε υλικό για βοήθεια, το οποίο μέσω του Δήμου και ο Δήμος, μέσω της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος, προώθησε το υλικό αυτό στους σεισμοπαθείς. Το υλικό αποτελούνταν από είδη ρουχισμού, τρόφιμα, ξηρά τροφή, ό,τι ανάγκες είχαν οι σεισμοπαθείς, Τα συγκεντρώσαμε και τα στείλαμε στους πρόσφυγες της Τουρκίας και της Συρίας.
Τί προοπτικές ανάπτυξης έχει η περιοχή μας κατά τη γνώμη σας;
Η Αλεξανδρούπολη, έχει γίνει πλέον ενεργειακό, εμπορικό, οδικό και επιχειρησιακό σταυροδρόμι. Είμαστε μία πόλη που σε πέντε λεπτά μπορεί κάποιος να πάει από το αεροδρόμιο στο λιμάνι, από το αεροδρόμιο στο σιδηροδρομικό σταθμό, από το σιδηροδρομικό σταθμό στην Εγνατία. Είναι σημαντικό που όλα αυτά συνδέονται με τόση ευκολία μεταξύ τους. Δεν υπάρχει άλλη πόλη όπου όλα τα οδικά δίκτυα, θαλάσσιες μεταφορές, αεροπορικές μεταφορές, σιδηροδρομικές μεταφορές, βρίσκονται σε απόσταση 5 ή 10 λεπτών μεταξύ τους. Από εδώ, μπορεί κάποιος να μεταβεί, είτε σιδηροδρομικώς είτε οδικώς μέχρι το Ελσίνκι και την Ουκρανία. Είναι εύκολο να μπει κάποιος στα σιδηροδρομικά δίκτυα όλου του κόσμου, όλης της Ευρώπης. Ακόμη, με το υγροποιημένο αέριο το οποίο πρόκειται να κατασκευαστεί και με τον αγωγό ΤΑΠ ο οποίος υπάρχει ήδη, καθίσταται ένα ενεργειακό κέντρο, όσον αφορά το φυσικό αέριο. Ενεργειακό κέντρο αποτελεί η σύνδεση του Έβρου και κατ’ επέκταση της Ελλάδας μέσω της Τουρκίας, μέσω του δικτύου των 400.000 kv. Άρα λοιπόν, εδώ βρίσκονται όλα. Η καρδιά της νοτιοανατολικής Ευρώπης χτυπά στην Αλεξανδρούπολη.
Υπάρχουν όμως εμπόδια για την περαιτέρω ανάπτυξη του τόπου γενικότερα;
Εμπόδια είμαστε εμείς και η δική μας εσωστρέφεια. Βλέπουμε αυτή τη στιγμή ότι το φυσικό αέριο θα ξεκινά από Αλεξανδρούπολη και θα πηγαίνει βόρεια. Μαθαίνω επίσης, ότι ενώ είχε ακυρωθεί, τελικά θα κατασκευαστεί ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη. Μόνο που τώρα θα γίνει Αλεξανδρούπολη – Μπουργκάς. Θυμάμαι ότι όταν συζητιόταν ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, βρισκόμουν σε ένα συνέδριο του economist, όπου έτυχε να παρευρεθώ με άλλο ρόλο. Εκεί ακούστηκε ότι δεν υπάρχει αρκετό πετρέλαιο για να έρθει από το Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη και να μπει στα καράβια. Σήμερα όμως, η αναγκαιότητα της Αν. Ευρώπης, επιβάλλει να γίνει αυτός ο αγωγός, αντίστροφα όμως, δηλαδή Αλεξανδρούπολη – Μπουργκάς. Με τον πόλεμο στην Ουκρανία, έχουν αλλάξει οι γεωστρατηγικές συνθήκες. Στην αλλαγή αυτή, το κέντρο είναι η Αλεξανδρούπολη. Επομένως, τα οποιαδήποτε εμπόδια, νομίζω θα ξεπεραστούν άμεσα.
Τί πιστεύετε ότι χρειάζεται για να βελτιωθεί η περιοχή μας;
Χρειάζεται ομοψυχία της κοινωνίας και πρόσκληση παγκοσμίων επενδυτών να προχωρήσουν άμεσα σε επενδύσεις, γιατί όπως προαναφέραμε είμαστε ένα ισχυρό ενεργειακό σταυροδρόμι. Από εδώ μπορούν εύκολα οι επενδυτές, να προσεγγίσουν πολλά σημεία της Ευρώπης. Επίσης υπάρχει και βιομηχανική περιοχή, η οποία είναι μεν «νεκρή», αλλά μπορεί να αναπτυχθεί στο μέλλον. Είναι θέμα βούλησης των επιχειρηματιών. Για αυτό το λόγο, επειδή γνωρίζουμε τις προοπτικές της Αλεξανδρούπολης, το τμήμα εδώ της ΑΧΕΠΑ, διοργανώσαμε το Νοέμβριο μία ημερίδα με θέμα τη γεωστρατηγική θέση της Αλεξανδρούπολης στον 21ο αιώνα. Ήρθανε επιστήμονες και γνώστες της γεωστρατηγικής θέσης της περιοχής, όπως ο Γιώργος Ατσαλάκης, καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης, ο Κωνσταντίνος Γρίβας, γεωστρατηγικός ερευνητής και ο Alec Miley, πρώην Πρόξενος της Αμερικής στη Θεσσαλονίκη. Έκαναν μία σοβαρή ανάλυση της περιοχής. Ήμασταν οι πρώτοι που αναδείξαμε αυτό το θέμα.
Εν τούτοις, υπάρχει μία κατηγορία ανθρώπων που αντιτίθεται στην ανάπτυξη της περιοχή μας, θεωρώντας ότι μπορεί να μην αξιοποιηθεί σωστά και να υπάρχουν ζημιές, είτε περιβαλλοντικές είτε άλλων ειδών.
Κανείς δεν είπε ότι οτιδήποτε κάνουμε θα πρέπει να βλάπτει το περιβάλλον. Εμείς, ό,τι λέμε, το λέμε μέσα στη λογική της περιβαλλοντικής προστασίας. Δεν είπαμε να φτιάξουμε κάτι καταστρέφοντας κάτι άλλο. Δεν είμαστε όμως ούτε της λογικής (και κανείς δεν πρέπει να είναι), ότι καλά είναι να παραμείνουμε όπως ήμασταν πριν 1000 χρόνια. Όλα θα γίνουν σύμφωνα με περιβαλλοντικές αρχές. Ακούω για παράδειγμα ότι θα γίνουν ανεμογεννήτριες. Αυτές δεν καταστρέφουν το περιβάλλον. Ίσα-ίσα, οι βάσεις τους, δημιουργούν νέους ψαρότοπους. Όπως και ο LNG (FSRU). Πρόκειται για τη μετατροπή του φυσικό αερίου από υγροποιημένο σε αεροποιημένο, όπου μέσα από υποθαλάσσιους σωλήνες, συναντά υπογείως τον ΤΑΠ. Δηλαδή σε κάθε θέμα, υπάρχει το θετικό και το αρνητικό. Αυτός όμως που είναι αντίθετος σε μια μορφή επένδυσης, δεν θα πρέπει να βλάπτει το γενικό κοινωνικό σύνολο. Καλό είναι να υπάρχει η εναλλακτική μέση λύση και να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο.
Είσαστε ικανοποιημένος από όσα έχετε καταφέρει μέχρι τώρα, ως Πρόεδρος της ΑΧΕΠΑ και ως άνθρωπος;
Είτε σαν ΑΧΕΠΑ είτε σαν άνθρωπος, ποτέ δεν μπορώ να σκέφτομαι πως τα έχουμε κάνει όλα. Πάντα υπάρχουν κι άλλα που προκύπτουν γιατί ό,τι κάναμε έχει τελειώσει. Πρέπει πάντα να σχεδιάζουμε το αύριο. Για το επόμενο, Αλλιώς η κοινωνία, θα ήταν ακόμη στην εποχή των σπηλαίων. Θα λέγαμε ότι ανακαλύψαμε κάτι, και τελείωσε. Όταν λοιπόν τελειώνουμε ένα εγχείρημα , πάμε στο επόμενο. Κι εγώ από τη φύση μου, είμαι άνθρωπος που μπαίνει σε αυτή τη λογική, να κάνω πάντα το επόμενο βήμα. Και το επόμενο και το επόμενο. Αυτή είναι η ικανοποίηση του κάθε ανθρώπου. Και θέλω να είμαι εντάξει με τη συνείδησή μου. Είτε τώρα ως Πρόεδρος του ΑΧΕΠΑ, είτε πριν σαν μέλος. Πάντα θέλουμε το καλύτερο, Δε σταματάμε κι έτσι πρέπει να είμαστε όλοι.
Διαβάστε περισσότερες συνεντεύξεις ΕΔΩ:
