Τον περασμένο Αύγουστο, η Βορειοανατολική Ελλάδα, πλήγηκε από τη “μεγαλύτερη πυρκαγιά, που έχει καταγραφεί ποτέ στην Ευρώπη” – μία πρωτοφανών διαστάσεων οικολογική καταστροφή.
Οι καμένες εκτάσεις, δεν θυμίζουν πλέον σε τίποτα τον φυσικό παράδεισο που υπήρχε εκεί πριν λίγες εβδομάδες.
Η tageszeitung, βρέθηκε στον Έβρο και συνομίλησε με τους κατοίκους της περιοχής, για το σήμερα και το αύριο του τόπου.
Η 60χρονη ελαιοπαραγωγός, Νίκη Κελίδου, υπέστη τραγικές οικονομικές απώλειες, καθ’ο,τι “έχασε 1.300 ελαιόδεντρα.(…) Ο κύκλος εργασιών της, θα μειωθεί κατά περίπου 80% σε σύγκριση με πέρυσι. “Είμαι εντελώς απογοητευμένη, οργισμένη με όλους μας. Πώς μπόρεσε να συμβεί αυτό; Δεν ήμασταν προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο”.
Ο Παναγιώτης Καλακίκος, δήμαρχος του δήμου Σουφλίου στον κεντρικό Έβρο, εξηγεί πως σε όλους τους τομείς της τοπικής οικονομίας, “η ζημιά είναι τεράστια” και αυτό σε μία παραμεθόρια περιοχή, που δοκιμάζεται χρόνια. Σε επιστολή του προς τον Πρωθυπουργό. Κυριάκο Μητσοτάκη, ο κ.Καλακίκος περιγράφει πως στην περιοχή, εκτυλίσσονται σκηνές μιας “βιβλικής καταστροφής”, προτείνοντας επιπλέον “22 μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την αποκατάσταση της περιοχής” – μεταξύ αυτών και ένα “σχέδιο για την προστασία της από τις πλημμύρες“.
Δείτε το σχετικό άρθρο ΕΔΩ
Ο δήμαρχος Σουφλίου προειδοποιεί πως με τις καταστροφικές πυρκαγιές, “καταστράφηκαν τα μέχρι πρότινος άθικτα δάση που μπορούσαν να αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες βρόχινου νερού και έτσι να προστατεύουν την περιοχή από τις πλημμύρες”. Τώρα χωριά όπως το Σουφλί απειλούνται και τα αντιπλημμυρικά έργα δεν θα είναι έτοιμα πριν την άνοιξη του 2025 – δηλαδή έπειτα από δύο χειμώνες βροχοπτώσεις.
Από την πλευρά του, ο Πέτρος Ανθόπουλος, προϊστάμενος της Διεύθυνσης Δασών Έβρου, επισημαίνει ότι τα “τρία δασαρχεία στον Έβρο, είναι επι χρόνια υποχρηματοδοτούμενα, με σημαντικές ελλείψεις προσωπικού”. Το σύνθημα των κυβερνήσεων για τα δασαρχεία είναι “Χωρίς χρήματα, χωρίς προσωπικό. Και κάπως έτσι, το δάσος γίνεται ζούγκλα”.
Αντιδράσεις για τις ανεμογεννήτριες
“Την ίδια στιγμή στον Έβρο, οι ανεμογεννήτριες ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια”, σχολιάζει η taz. Ο Έβρος, έχει ανακηρυχθεί από την Αθήνα, περιοχή “ύψιστης προτεραιότητας” για την κατασκευή ανεμογεννητριών, παρότι αυτές τοποθετούνται πάνω στις διαδρομές πτήσεις των πουλιών, επικρίνει ο Λευτέρης Καψάλης, επιστημονικός συνεργάτης της Εταιρείας Προστασίας της Βιοποικιλότητας Θράκης. 276 ανεμογεννήτριες ιδιωτικών εταιρειών, βρίσκονται ήδη σε λειτουργία στα βουνά του Έβρου και της Ροδόπης, με τις περισσότερες σε λάθος θέση, σύμφωνα με τους ορνιθολόγους.
Όπως επισημαίνει ο ίδιος, παρ΄’ο,τι η Ελλάδα επικρίνεται λόγω αυτού στην ΕΕ, τίποτα δεν αλλάζει. Η κυβέρνηση στην Αθήνα κωφεύει – και οι ιδιωτικές εταιρείες παραγωγής ενέργειας είναι ευχαριστημένες.Σύμφωνα με τον κ. Καψάλη, έχουν ήδη χορηγηθεί άδειες για 221, ανεμογεννήτριες, ενώ αναμένονται αποφάσεις για 1.000 ακόμη αιτήσεις”.
Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, “εάν ένα δάσος ή μία δασική έκταση καεί, οι ιδιώτες μπορούν να βάλουν ανεμογεννήτριες στην καμένη γη. (…) Το δε μίσθωμα που πρέπει να καταβληθεί στο Ελληνικό Δημόσιο για μία έκταση, αρκετή να χωρέσει 8-10 ανεμογεννήτριες, ανέρχεται σε 20.000 ευρώ για μία εικοσαετή μίσθωση, σύμφωνα με πληροφορίες της taz – μία πραγματική ευκαιρία”.
Ωστόσο, “η αντίσταση μεγαλώνει. Όταν οι αρχές ενέκριναν την τοποθέτηση δύο ανεμογεννητριών σε προστατευόμενη έκταση στον Έβρο, μόλις εβδομάδες αφότου αυτή κάηκε προκλήθηκαν έντονες διαμαρτυρίες. Η κατακραυγή ήταν μεγάλη και η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αισθάνθηκε υποχρεωμένη να κάνει πίσω. Όμως κανείς στον Έβρο δεν πιστεύει ότι τα έργα έχουν ματαιωθεί οριστικά”, γράφει το γερμανικό μέσο.
Πηγή: Deutche Welle
naftemporiki.gr
