Μεγαλύτερο ψευτοδίλημμα δεν έχει θέσει η αντιπολίτευση. Δηλαδή κάποιος μη αυτοδύναμος δεν μπορεί να είναι παντοδύναμος;
Ποτέ η Αριστερά δεν ήταν αυτοδύναμη και όμως ήταν παντοδύναμη στην διαμόρφωση ιδεολογικής ηγεμονίας και αντίστοιχα κοινωνικά κυρίαρχων απόψεων!
Δεν χρειάζεται η αυτοδυναμία για να την μετατρέψει κάποιος σε παντοδυναμία. Αρκεί η βούληση για αντίστοιχες πρακτικές και μέθοδοι για την εφαρμογή τέτοιων πρακτικών υπάρχουν πολλές και δοκιμασμένες.
Να θυμηθούμε την πολύ πρόσφατη εμπειρία με την παντοδυναμία της μη αυτοδύναμης διακυβέρνησης από την “παρά φύσιν” κυβερνητική σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Με τις Πρέσπες της, με τα Funds της με τους Κατρούγκαλούς της και βάλε … και βάλε!
Και μετά βεβαίως ¨αλά Παναής” στρίψιμο ο αλήστου μνήμης Πανούλης Καμμένος και πάλι κλάψα για τις (ενδεχόμενες) παντοδυναμίες άλλων! Διότι η δική μας παντοδυναμία είναι προς το συμφέρον του λαού και της χώρας, αφού εμείς είμαστε αυτοπροσδιοριζόμενοι και προοδευτικοί και δημοκρατικός χώρος.
Η παντοδυναμία των άλλων είναι επίφοβη, αφού εμείς δεν τους εντάσσουμε στον αυτοπροσδιορισμό μας, άρα εμείς αποφασίζουμε κατ’ αντιδιαστολή, πως δεν είναι ούτε προοδευτικοί ούτε δημοκράτες! Τέτοια μαεστρία απόλυτης διαστρέβλωσης του πολιτικού τοπίου κατά βούληση, κατά τα καλά και συμφέροντα (εμάς μόνο εννοείται) αξίζει βραβείο προπαγάνδας!
Η παντοδυναμία της “κομματοκρατίας”, την οποία βιώνουμε για δεκαετίες, δεν βασίστηκε σε κάποια αυτοδυναμία, αλλά σε μία άτυπη “συμφωνία κυρίων” μεταξύ των κομμάτων της εκάστοτε συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης. Με απόλυτα ρυθμισμένα τα της αναλογικής “λαφυραγώγησης” του κράτους και των δομών του.
Στρατιές κομματικών στελεχών στην ουρά να αλώσουν τα κάστρα των Δημόσιων Οργανισμών, Επιχειρήσεων! Διοικητές, Πρόεδροι, Μέλη ΔΣ, Διευθύνοντες Σύμβουλοι, Γενικοί Διευθυντές και …. και …. ών ουκ έστι αριθμός και τέλος!
Με σκυταλοδρομία το παιγνίδι και πάντα βολεμένοι όλοι οι “αθλητές”, μικροί και μεγάλοι! Κουραστήκαμε και να τα ακούμε, αλλά ακόμη χειρότερα να τα ζούμε!
Τα κόμματα βεβαίως δεν θα κουραστούν ποτέ να τα κάνουν, αφού με μοναδικό (προοδευτικό και δημοκρατικό εννοείται) τρόπο, έχουν εδραιώσει την απόλυτη παντοδυναμία τους. Την οποία προασπίζουν συνολικά ως κόρη οφθαλμού, αφού στο τέλος τέλος αυτήν ακριβώς “πουλάνε”. Σε μια καλά θεμελιωμένη σχέση απόλυτης συνενοχής “ψήφου-ανταπόδοσης”! Μην την πούμε ρουσφετολογία, την ευτελίζουμε, ενώ είναι μια περίτρανη εφαρμογή της άκρως δημοκρατικής “εκπροσώπησης και τακτοποίησης”.
Αυτή η κομματοκρατία είναι η σιδερόμπαλα, που κρατάει την χώρα στο χθές, τα κόμματα στην αυτάρεσκη αλαζονεία τους και τον λαό στην επιλεγμένη μιζέρια του. Ούτε αυτοδυναμία ούτε παντοδυναμία χρειάζεται για να την νικήσουμε.
Θέληση χρειάζεται, αυτήν που μάθαμε να την λέμε “πολιτικό κόστος”, το βολικό και εκλογικευμένο άλλοθι για την έλλειψη πολιτικής βούλησης. Χωρίς Όραμα δεν μπορεί να υπάρξει θέληση, χωρίς θέληση δεν μπορεί να υπάρξουν ρήξεις με τα στερεότυπα και “φυγή στο μέλλον”.
Να τολμήσω λοιπόν να θυμίσω/προτείνω κάποια αυτονόητα, που δυστυχώς δεν είναι αυτονόητα αλλά άπιαστα όνειρα για το πολιτικό μας γίγνεσθαι:
- Πλήρης διαχωρισμός Εκτελεστικής και Νομοθετικής Εξουσίας. Με νόμο να απαγορεύεται η συμμετοχή Βουλευτών (Νομοθετών) στην Κυβέρνηση (Εκτελεστικών). Το “γιάννης κερνάει γιάννης πίνει” δεν χρειάζεται αυτοδυναμία και παντοδυναμία, το έχουμε ζήσει με κάθε μορφή κυβερνήσεων, αυτοδύναμων και συνεργασίας.
- Πραγματικά Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, από κάθε μορφής Κοινοβουλευτικές ντρίπλες και Κυβερνητικές παρεμβάσεις. Εάν πραγματικά θέλουμε και επιδιώκουμε τον ουσιαστικό έλεγχο της κάθε αυτοδυναμίας και της κάθε παντοδυναμίας, η απόλυτα Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη είναι ο μόνος εγγυητής.
- Πραγματικά Ανεξάρτητες Αρχές, με αυστηρές και νομοθετικά κατοχυρωμένες διαδικασίες επιλογής των Διοικήσεών τους και του Θεσμικού τους ρόλου, ως εγγυήτριες της πολυφωνίας στον Δημοκρατικό Έλεγχο.
- Ενίσχυση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, Περιφερειακής και Αυτοδιοικητικής, αφού ο ασφυκτικός κρατικός “εναγκαλισμός” σήμερα, τις καθιστά απλά ¨παραφυάδες” της κεντρικής εξουσίας.
- Επιλεγμένες Διοικήσεις Δημοσίων Οργανισμών και Επιχειρήσεων, με προκήρυξη/διαγωνισμό/αυστηρή αδιάβλητη επιλογή, με καθορισμένη θητεία και σαφείς αρμοδιότητες/ευθύνες. Πως να λειτουργήσει ο κρατικός μηχανισμός αποδοτικά και παραγωγικά, όταν εδώ ακριβώς γίνεται το “πάρτυ” των εκάστοτε “δικών μας παιδιών”; Με κύριο προσόν την κομματική πειθαρχία, με κύρια αρμοδιότητα την καθετοποίηση και διάχυση της διαδικασίας “ψήφος-ανταπόδωση”; Με ΜΗΔΕΝ ευθύνες και λογοδοσία;
Ιδού η Ρόδος της Αυτοδυναμίας και της Παντοδυναμίας, μεταφρασμένη σε Όραμα μετάβασης της Χώρας στην Νέα Εποχή, που είναι ήδη παρούσα κι εμείς την θεωρούμε απούσα και μηδέποτε επερχόμενη!
- Τολμήστε κύριε Μητσοτάκη, είστε δεν είστε αυτοδύναμος μετά τις εκλογές!
- Τολμήστε κύριε Τσίπρα, είστε δεν είστε ενεργός στο προσκήνιο μετά τις εκλογές!
- Τολμήστε κύριε Ανδρουλάκη, είστε δεν είστε μείζων αντιπολίτευση μετά τις εκλογές!
- Τολμήστε κύριε Κουτσούμπα, ως διαχρονικός πόλος συνεπούς αντιπολιτευτικής παρουσίας!
- Τολμήστε κύριε Βελόπουλε, διαγράφοντας τις πικρές μνήμες “ουράς” των κάθε Καμμένων!
- Τολμήστε κυρίες και κύριοι των μέχρι σήμερα εκτός Βουλής κομμάτων, να δώσετε το σύνθημα της πολυπόθητης συνεργασίας μεταξύ σας, ώστε να ακούσουμε δυνατή την φωνή σας εντός Βουλής και να “μετρηθείτε” έτσι με την Ιστορία αντί της Φιλολογίας.
Πάλι θα με πείτε γελώντας ονειροπόλο, αν όχι αιθεροβάμονα. Ξέρετε όμως κάποια θετική εξέλιξη στην Ιστορία, στον Πολιτισμό, στις Κοινωνίες, που δεν βασίστηκε στα Όνειρα κάποιων ονειροπόλων;
Έχετε να προτείνετε κάποια θετική εξέλιξη βασισμένη στα χιλιοειπωμένα, στα χιλιομασημένα, στα χιλιοεφαρμοσμένα και παταγωδώς αποτυχημένα;
Να θυμίσω:“Την Ελλάδα δεν την έχουμε κληρονομήσει από τους πατεράδες μας, την έχουμε δανειστεί από τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας”!
Ας την θωρακίσουμε λοιπόν Αξιοκρατικά και Δημοκρατικά, ώστε να τους την αφήσουμε ως μια Νέα Ελλάδα της Οικουμενικότητας, της Δημιουργίας και της Επιβράβευσης!
